อวัยวะทั้งเจ็ดส่วนสำหรับการซุญูด

จาก wikishia

อวัยวะทั้งเจ็ดส่วนสำหรับการซุญูด หรือ สถานที่ซุญูดทั้งเจ็ดส่วนของร่างกาย ที่จะต้องถูกวางลงบนพื้นระหว่างการซูญูด ตามทัศนะของชีอะฮ์ เมื่อทำการซุญูด จำเป็นที่จะต้องวางหน้าผาก ฝ่ามือทั้งสองข้าง หัวเข่าทั้งสอง และปลายนิ้วหัวแม่เท้าทั้งสอง ลงบนพื้น ขณะที่การวางจมูกลงบนพื้น เป็นการกระทำที่เป็นมุสตะฮับ

บรรดานักนิติศาสตร์ส่วนใหญ่มีความคิดเห็นว่า ในการซุญูดไม่จำเป็นที่จะต้องวางอวัยวะทั้งหมดลงบนพื้น แต่อย่างน้อยที่สุดจะต้องมีการสัมผัสพื้นก็ถือว่าเพียงพอแล้ว แน่นอนว่า หน้าผากไม่ถูกรวมอยู่ในหลักการนี้ และนักนิติศาสตร์บางคนถือว่า จำเป็นที่จะต้องวางหน้าผากให้เท่ากับหนึ่งดิรฮัม

สิ่งที่ผู้ทำนมาซจะต้องวางหน้าผากลงบนมัน จะต้องเป็นสิ่งที่ทำมาจากดินและสิ่งที่เติบโตจากดิน โดยที่มีเงื่อนไขว่า ไม่สามารถรับประทานและสวมใส่มันได้

ความหมาย

อวัยวะที่สำคัญสำหรับการซุญูด หรืออวัยวะทั้งเจ็ดส่วน หรือสถานที่ซุญูดทั้งเจ็ดส่วน หมายถึง อวัยวะทั้งเจ็ดส่วนของร่างกายที่จะต้องวางลงบนพื้นระหว่างการซุญูด (1) อวัยวะเหล่านี้ ได้แก่ หน้าผาก ฝ่ามือทั้งสองข้าง หัวเข่าทั้งสอง และปลายนิ้วหัวแม่มือของเท้าทั้งสอง (2.)ประเด็นอวัยวะที่สำคัญสำหรับการซุญูดได้กล่าวไว้ในบทเกี่ยวกับการนมาซในหนังสือหลักนิติศาสตร์ (3)

หลักอะฮ์กาม

หลักอะฮ์กามบางประการที่เกี่ยวกับอวัยวะที่สำคัญสำหรับการซุญูด

ยูซุฟ บะฮ์รอนี นักนิติศาสตร์ของชีอะฮ์ (เสียชีวิต 1186 ฮ.ศ.) กล่าวว่า ในทัศนะที่เป็นที่รู้จักของบรรดานักนิติศาสตร์ชีอะฮ์ให้ความคิดเห็นว่า การวางอวัยวะทั้งเจ็ดส่วนในการซุญูดลงบนพื้น ถือเป็นวาญิบ (4)

อย่างน้อยที่มีการสัมผัสอวัยวะทั้งเจ็ดส่วนบนพื้น ถือว่า เป็นสิ่งที่พอเพียง ยกเว้นหน้าผาก (5.) ขณะที่นักนิติศาสตร์บางคนให้ความคิดเห็นว่า อย่างที่น้อยที่สุดให้เอาหน้าผากสัมผัสกับพื้นดิน ก็เป็นการเพียงพอแล้ว (6) ในทางตรงกันข้าม นักนิติศาสตร์จำนวนหนึ่งถือว่า การวางหน้าผากจะต้องเท่ากับหนึ่งดิรฮัม (7)

ในเวลากล่าวคำซุญูด หากผู้นมาซได้ยกอวัยวะส่วนหนึ่งขึ้นจากพื้นดิน ถือว่า นมาซของเขาเป็นโมฆะ (8)

ตามคำฟัตวาของอายะตุลลอฮ์ ซิซตานีย์ ระบุว่า หากผู้นมาซได้ยกอวัยวะส่วนหนึ่งขึ้นจากพื้นดิน จะทำให้นมาซของเขานั้นเป็นโมฆะ แม้ว่า เขาจะยังไม่อ่านคำกล่าวสำหรับการซุญูดก็ตาม (9)